Το Bios παρουσιάζει την ομάδα eBoy, που έχει τη βάση της στο Βερολίνο, τους δημιουργούς που εισήγαγαν στο design την επανα-χρήση της 8-bit αισθητικής. Οι eBoy δημιουργούν επαναχρησιμοποιούμενα αντικείμενα από pixels, τα οποία χρησιμοποιούν για να χτίσουν πολύπλοκα artworks.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η εγκατάσταση ασχολείται με τη σχέση του γραπτού λόγου και της γραφιστικής του εικόνας. Περιλαμβάνει τέσσερις μικρές ιστορίες της Σίσσυς Καραβία, στις οποίες η τυπογραφία και η εικόνα εξελίσσονται παράλληλα με την πλοκή. Tέσσερις χαρακτήρες, τέσσερα πρόσωπα με προσωπικές ιδιαιτερότητες, αντιμετωπίζονται ξεχωριστά, με ιδιαίτερη έμφαση στο συναίσθημα που εκφράζουν.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Παρουσίαση της εικαστικού Ines Piqueras Garcia, η δουλειά της οποίας αναδεικνύεται μέσα από φόρμες εικαστικών βιβλίων, χειροποίητων ή τυπωμένων με παραδοσιακές και ψηφιακές μεθόδους και, εντέλει, «βιβλίων-αντικειμένων». Με αφορμή εικόνες μέσα από το μικροσκόπιο, εικόνες ζωικών και φυτικών κυττάρων και εκμεταλλευόμενη όλες τις τεχνικές που προσφέρει η χαρακτική, η Piqueras παρασύρει το θεατή σε ένα πρωτόγνωρο παιχνίδι πειραματισμών. Xαρακτικά, μονότυπα με παρεμβάσεις collage, αλλά και μια σειρά εφαρμογών με ευρεία γκάμα υλικών βάσης, από χαρτιά περιτυλίγματος έως μικρές σφραγίδες, συμπληρώνουν την έκθεση και δίνουν μια συνολικότερη εικόνα του τρόπου δουλειάς και του ύφους της εικαστικού.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Χρυσόστομος Νασέλος
Τετράδια σημειωμάτων από φτηνό στρατσόχαρτο, συλλογή φακέλων σε συσκευασία βιβλιοδετημένων εντύπων, μια ωδή σ΄ οτιδήποτε μπορούν να σηματοδοτούν οι σταλμένες επιστολές.

Wayne Daly
Παρουσίαση μιας πολυμερούς εργασίας του designer Wayne Daly, η οποία εμπεριέχει μια διαρκώς εμπλουτιζόμενη λίστα spammers, σχόλια στα γυναικεία αρχέτυπα μέσα από τη γλώσσα των tabloids και άτυπα ευρετήρια τίτλων μουσικών σχημάτων που δεν ευτύχησαν, αφίσες που διαμορφώνουν μικρούς, μεσαίους και μεγάλους χώρους περιπλάνησης.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Παρουσίαση των moving image projects της ομάδας Jutojo, αποτελούμενη από την Julie Gayard, designer, τον Toby Cornish, σκηνοθέτη και τον Jony Braun, αρχιτέκτονα. Πρόκειται για μια ομάδα νέων δημιουργών που ζουν και εργάζονται στο Βερολίνο με βάση το Mitte, περιοχή με πολλά κοινά με την περιοχή του Ψυρρή. Ασχολούνται με projects που αφορούν όλο το εύρος της γραφιστικής δημιουργίας, prints, films, visuals, screen video panoramas καθώς επίσης και με site specific commissions.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Με τη συμμετοχή τριών καλλιτεχνών (Φίλιππος Θεοδωρίδης, Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Πάρις Κούτσικος), παρουσιάζεται η προβληματική της διάβρωσης, προβληματική η οποία υπήρξε καθοριστική για την ίδια τη συγκρότηση της ομάδας. Το αποτέλεσμα της διάβρωσης αποκτά ειδικό ενδιαφέρον εάν σκεφτούμε τη μεταφορική του σημασία στην καθημερινότητα, σε μια πραγματικότητα γεμάτη στερεότυπα.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Ρένα Χρυσικοπούλου
Σειρά εικονογραφήσεων με τη μορφή collage. Αποκόμματα εφημερίδων, σημειώσεις, αυτοκόλλητα και άλλα αντικείμενα συνθέτουν μια νέα πραγματικότητα. Ένα είδος προσωπικού ημερολογίου με στοιχεία από την καθημερινότητα και την επικαιρότητα, που στοχεύει στην έμπνευση και την ανεύρεση νέων ερεθισμάτων.

Peter Zizka
Ένα documentation της πολυβραβευμένης εγκατάστασης δαπέδου του Γερμανού σχεδιαστή Peter Zizka. O Zizka, συμμετέχοντας στην προσπάθεια αφύπνισης ως προς τον κίνδυνο που προέρχεται από τον οπλισμό και τις νάρκες που δεν έχουν εκραγεί σε πολλά μέρη του κόσμου, δημιούργησε μια εγκατάσταση, παρουσιάζοντας αυθεντικές φωτογραφικές αναπαραστάσεις ναρκών. Τμήματα της εγκατάστασης πωλήθηκαν και τα έσοδα από τις πωλήσεις χρησιμοποίηθηκαν για την εκκαθάριση ναρκοπεδίων στην Ανγκόλα, το Αφγανιστάν και την Καμπότζη.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Mια σειρά από συνθέσεις τυπωμένες σε καμβά, που αξιοποιούν την τυπογραφία, τη φωτογραφία και την εικονογράφηση. Οι Poor Designers δημιουργούν, πειραματιζόμενοι με εικόνες που βλέπουν βιώνοντας την περιοχή Ψυρρή.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Mια ομάδα που στέκεται σκωπτικά απέναντι στο πάγιο αίτημα της παραδοσιακής αστικής κουλτούρας για «υψηλές» αξίες, «μεγάλα» δημιουργήματα και «υπερήρωες». Στο έργο τους με δηλωτικό τίτλο mini super city heroes – a serealistik version of urban immaturity, το αίτημα αυτό αμφισβητείται, καθώς αρχίζουν να προελαύνουν νικηφόρα τα «χαμηλά», πρώην ανυπόληπτα κομματάκια του σύγχρονου πολιτισμικού μωσαϊκού.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Ένα τοπίο απελευθέρωσης και χαλάρωσης για τους περιπατητές του Design Walk. Μια εγκατάσταση-άσκηση πάνω στη δημιουργική διαδικασία, ένα εν δυνάμει brainstorming στο οποίo προκύπτουν συζητήσεις, ανάλογα με τα άτομα που βρίσκονται στο χώρο, τη μεταξύ τους σχέση και διάθεση. Στο HOME SWITCH HOME, εξασφαλίστηκαν οι Κ. Σ. (Κανονικές- Κατάλληλες Συνθήκες) για ελεύθερη επικοινωνία πάνω σε δημιουργικά θέματα. Μια φωτιά, ένα χαλί, απαλός φωτισμός, αφαιρετικοί ήχοι, ένα πολυμορφικό έπιπλο χαλάρωσης (“hameleon”), απόψεις, εμπειρίες, μνήμες, μαξιλαράκια με «πρώτες ιδέες» για συζήτηση (σειρά “sleep on it”).

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η ομάδα παρουσιάζει τη δική της παιγνιώδη εκδοχή της έννοιας «σαλόνι» ακροβατώντας ανάμεσα στον προσδιορισμό του πραγματικού χώρου διαβίωσης και του κατά συνθήκην χώρου της έντυπης εικόνας. Σε συνεργασία με τους εικαστικούς Θοδωρή Δημητρόπουλο, Δημήτρη Καραντινόπουλο, Manufaktura, Roberta Nitsos και Στέλλα Πανταζοπούλου, οι Teamstrut σχεδιάζουν layouts στους τοίχους των πέντε σαλονιών του γραφείου, ακολουθώντας τη λογική με την οποία παραδοσιακά στήνονται τα σαλόνια των περιοδικών.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Ένας φόρος τιμής στο παιχνίδι, με αφορμή τη διερεύνηση των νοητικών δεξιοτήτων, όπως αυτές αξιολογούνται μέσα από τα γνωστά μας IQ tests. Παρουσιάζεται το IQube, μια παιγνιώδης κατασκευή που δικαιώνει αυτή την εγγενή ανθρώπινη κλίση προς τον πειρασμό της ανακάλυψης και της εξερεύνησης του αγνώστου. Οι παίκτες συναινώντας σ΄αυτήν την πρόκληση ενεργοποιούν τη φαντασία τους και εκφεύγοντας από οποιαδήποτε παγιωμένη αντίληψη ανταποδοτικής δικαιοσύνης παραδίδονται στη διασκέδαση. Στις επόμενες σελίδες παρουσιάζονται τρεις από τους γρίφους της έκθεσης, προκαλώντας τους επίδοξους παίκτες να τους λύσουν. Η λύση του γρίφου είναι πάντα ένας μονοψήφιος αριθμός.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Μια εγκατάσταση στο διάδρομο ο οποίος συνδέει τις διαφορετικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες της WARDA. Μια παρέμβαση που συμβολίζει τη σχέση μας με τις αντιθέσεις της περιοχής του Ψυρρή, τις σκληρές καθημερινές εικόνες που τείνουμε να συνηθίσουμε.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Εστιασμένοι στη λιγότερο ή περισσότερο οργανωμένη πολυπλοκότητα του Ψυρρή, οι We design παρουσιάζουν στιγμιότυπα αυτού του λειτουργικά διαφοροποιημένου συνόλου: Εργασία, φαγοπότι, χορός, μουσική, πόρνες, ναρκωτικά, αγορά, σκουπίδια. Eικόνες που αποκαλύπτουν τις διαφορετικές όψεις της περιοχής του Ψυρρή.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Μία έκθεση για το graphic design, το νόημα και την ουσιαστική του θέση σε σχέση με τις τέχνες, που έχει σκοπό να οδηγήσει το κοινό σε καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην επικοινωνία. Η αποκλειστική χρήση γραμμάτων (typography) δημιουργεί μία αλυσιδωτή απεικόνιση από αποφθέγματα, κείμενα και οπτικά τεχνάσματα που καλύπτουν διάφορες πτυχές της γραφιστικής.

To Design Park, οι Μπλακ Εν Ντέκερ και οι Νo Logo ασχολούνται τόσο με τη γραφιστική όσο και με οπτικοακουστικά projects. Κατά τη διάρκεια του Design Walk συγκεντρώνουν όλες αυτές τις δραστηριότητες κι έπειτα τις συνδυάζουν μέσα απο διαφορετικές φόρμες. Tα στοιχεία που προκύπτουν παρουσιάζονται στο B Station που αποτελεί τον σταθμό εκπομπής και για τις τρεις μονάδες που συμμετέχουν.

Belio
Σε συνεργασία με την ομάδα Belio διοργανώνεται ένα μίνι φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής με οπτικοακουστικές δράσεις και στήνεται ένα περιοδικό ειδικά για το Design Walk. Με παράλληλη ανοιχτή συζήτηση και γενική παρουσίαση των κοινών δραστηριοτήτων που μοιράζονται τα δύο σχεδιαστικά teams.

Raster-Noton
11 σχεδιαστές συνεργάζονται και δημιουργούν 11 αφίσες για τα 11 χρόνια παρουσίας του γερμανικού label ηλεκτρονικής μουσικής Raster-Noton.

“Η εμπειρία του να ζεις” παρουσιάζεται μέσα από μια μη γραμμική, γραφιστική εγκατάσταση που ενεργοποιεί τη συμμετοχή του επισκέπτη, δίνοντάς του στοιχεία και καλώντας τον να τα συνθέσει. Η εγκατάσταση ασχολείται με βασικά ζητήματα που καθορίζουν την ταυτότητα ενός ατόμου όπως η φιλία, η συντροφικότητα, η σεξουαλικότητα αλλά και η ματαιοδοξία, η αμφιβολία και η ανασφάλεια.

Τα δόντια των γραναζιών μπορούν να είναι είτε παράλληλα, είτε κεκλιμένα πρός τον άξονα τους, είτε να σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία. Τα παράλληλα τοποθετημένα γρανάζια μπορούν να είναι σε επαφή είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά (δηλαδή το ένα μέσα στο άλλο), ενώ η κεκλιμένη οδόντωση μπορεί να είναι είτε απλή είτε διπλή. Εξασφαλίζουν μεγάλη ασφάλεια λειτουργίας, ακριβή σχέση μετάδοσης, δυνατότητα υπερφόρτωσης, μεγάλη διάρκεια ζωής και μεγάλο βαθμό απόλαυσης. Cog είναι Company και ‘g’ μαζί. Cog όμως είναι και το δόντι του γραναζιού στα αγγλικά. Cog είναι και το σύμβολο της συνεργασίας αφού χάρη στη συνεργασία μεταξύ των γραναζιών κινούνται οι μηχανισμοί.

Προβολή πέντε ταινιών μικρού μήκους του Ed Gill (“Skeleton Artist”), ενός καλλιτέχνη που συνδυάζει film, illustration και performance. Συνοδεύονται από πέντε αφίσες, οι οποίες σχεδιάστηκαν από κοινού και μοιράζονται δωρεάν στους επισκέπτες.

“Crooked Cop”, “Ikebana Baby”, “Bubble trouble”, “Skeleton Αrtist”, “Business weapons”

Το τραπέζι στρώνεται και οι designers προσκαλούν τον επισκέπτη σε γεύσεις καθημερινές και οικείες. Οι πολλαπλοί τρόποι πρόσληψης της έννοιας του φαγητού, η εικονογραφία που αναπτύσσεται γύρω από τη μαγειρική, καθώς και οι λεκτικές φόρμες στις οποίες αποκρυσταλλώνεται η στενή σχέση του ανθρώπου και της τροφής του, είναι ορισμένα από τα πιάτα του μενού. Με τη συνεισφορά της Μαρίας Αλιπράντη, graphic designer που ασχολείται με την οπτική επικοινωνία μηνυμάτων που γεννιούνται μέσα – ή γύρω – από μία κουζίνα.

Όλα ξεκινούν από τον κρίκο μιας αλυσίδας, ο οποίος αρχίζει να έχει νόημα μόνο όταν συνδέεται με τον μπροστά και τον πίσω του με μια σχέση εξάρτησης. Aυτή η σχέση ερευνάται με μεικτή τεχνοτροπία (φωτογραφία, κολάζ, τυπογραφία, graphics) και μετουσιώνεται σε ένα βιβλίο χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Άρα δεν έχει εξώφυλλο και οπισθόφυλλο. Κάθε σελίδα έχει το recto verso της, την “άλλη” της μεριά, μία όψη που ενώ είναι τελείως εξαρτημένη από την πίσω της, διατηρεί την μοναδικότητα και την δύναμή της.

Aθήνα δεν είναι μόνο η Ακρόπολη. Είναι μια πόλη αντιφατική, ανατολιτικοδυτική, ζωντανή, σκληρή, ανθρώπινη που διαμορφώνεται τώρα, εξελίσσεται, βελτιώνεται, προχωρά. Μέσω του graphic design και του illustration αναδεικνύεται μια διαφορετική αισθητική που υπάρχει, έστω κρυμμένη, στην πόλη. Αν την αγαπήσεις θα ακολουθήσουν μετά και οι άλλοι…

Οι Poor Designers συνεργάζονται με τον πρωτοπόρο της ελληνικής γραφιστικής Δημήτρη Αρβανίτη. Το θέμα που σχολιάζεται εικαστικά και δημιουργικά είναι η Κοινωνία και η Υποκρισία.

Oι Sereal Designers και οι σχεδιαστές μόδας WALM στήνουν ένα εικονογραφικό παιχνίδι με αφετηρία τις φόρμες που προκύπτουν από την αντίστιξη του ανθρώπινου σώματος με τον περιβάλλοντα χώρο. Φόρμες που αναδημιουργούνται και προεκτείνονται στις 3 διαστάσεις, αλλοιώνοντας την αίσθηση του πραγματικού. Οι δύο ομάδες παντρεύουν το graphic με το fashion σ’ ένα μεταβαλλόμενο project που στόχο έχει να δώσει μορφή και υφή στο (μη) υπαρκτό.

Το 2008, η σχεδιαστική ομάδα theSwitch designAgency, μετακόμισε από τον 2ο στον 3ο όροφο του κτιρίου της οδού Σαχτούρη 3. Το studio του 2ου, χώρος εργασίας της ομάδας τα τρία προηγούμενα χρόνια, αντιμετωπίζεται σαν μια ευκαιρία για να εξερευνηθούν οι πιθανές χρήσεις ενός “κενού” χώρου μέσα στο δεδομένο αστικό περιβάλλον της γειτονιάς του Ψυρρή. Η ομάδα theSwitch, εμπνέεται από το έργο και τη φιλοσοφία του Ιταλού σχεδιαστή Fabio Novembre, παρουσιάζει προτάσεις για τη δημιουργία ΧΧΨ (Χρήσιμοι Χώροι στου Ψυρρή) και καλεί τους επισκέπτες να οραματιστούν νέες λύσεις δημιουργίας XXΨ, μέσα από μια διαδραστική διαδικασία.

Οι Typical Mutations και οι makebelieve μας καλούν ως ερευνητές στη σκηνή ενός εγκλήματος. Χρησιμοποιώντας και συνθέτοντας τεχνολογικές καινοτομίες όπως η “μικτή” & “επαυξημένη” πραγματικότητα (mixed & augmented reality installations) και άλλες απεικονιστικές τεχνικές, μαζί με τα παραδοσιακά εφόδια της σκέψης και την παρατηρητικότητα. Ο ερευνητής – εσύ – πρέπει να φιλτράρει το σύνολο μέσα από το ένστικτο και την κρίση του και να ιεραρχήσει στοιχεία και κίνητρα προκειμένου να καταλήξει στην αλήθεια. Η οποία όμως δεν είναι άσπρη ή μαύρη, γιατί μεσολαβούν ο παράγοντας της ανθρώπινης παρέμβασης και οι συνέπειες του ανθρώπινου πάθους.

Ο Nobek Zeistein δεν υφίσταται. Τον επινοήσαμε. (Το όνομα του ως έναν βαθμό το προδίδει – ελεύθερη απόδοση του “Νοn existing”). Στόχος μας ήταν ένας σχολιασμός, ένας προβληματισμός, μια επανεξέταση, των ορίων της σύγχρονης τέχνης που πολλές φορές προκαλεί την αμηχανία των ανυποψίαστων θεατών, όταν δεν αντιλαμβάνονται τα βαθύτερα νοήματα που υπονοούνται στα έργα. Η δουλειά και η υπόσταση του Zeistein χαρακτηρίζεται από την παντελή έλλειψη ουσίας και τη δήθεν καλλιτεχνική δεξιότητα. Ο καθένας είναι ελεύθερος να απορρίψει τα έργα που παρουσίασε ή να αποδώσει σε αυτά τις δικές του ερμηνείες. Αυτοί πού έφυγαν από τα γραφεία της we design με ένα κενό δεν πρέπει να νιώθουν άσχημα, ούτε να ανατρέξουν στις βαθυστόχαστες αναλύσεις των τεχνοκριτικών. Συγχρόνως συμμεριζόμαστε την απαξίωση ορισμένων υπερβολών της σύγχρονης τέχνης.

Από την εποχή του pictopithecus ως την εποχή του homopictographicus sapiens, η πορεία της ιστορίας μας παρουσιάζει πολλές εξελικτικές αλλαγές οι οποίες μπορούν να εκφραστούν σαφώς μέσω της γραφικής διαλέκτου. Η 3 in a box στέκεται στο πλευρό του κοντινότερού μας πρωτόγονου συγγενή, του homo sapiens, ως ένα λαμπρό δείγμα εξελικτικής επιτυχίας και μας καλεί να λάβουμε μέρος σε αυτό το ιστορικό γεγονός ελπίζοντας αυτό να είναι το πρώτο από πολλά που θα ακολουθήσουν.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Σε τρεις μέρες και τρεις νύχτες το bios μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό δίκτυο συνύπαρξης όλων των Ελλήνων designers και ανθρώπων που σχετίζονται με αυτό και που τα γραφεία τους δεν βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Ψυρρή.
Designers, καθηγητές, τυπογράφοι, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, εκδότες, θεωρητικοί τέχνης, καλλιτέχνες και φυσικά γραφίστες, συνθέτουν μια πολυεπίπεδη και πολυσυλλεκτική παρουσίαση που αποτελείται από: μια έκθεση από τυχαίες εικόνες από το έργο τους μέχρι σήμερα στιγμιότυπα (snapshots) από την καθημερινότητά τους μουσικές δράσεις συναυλίες και dj sets από τους συμμετέχοντες στο σύνολο του design walk και ένα Salon of design

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Γραφικά τοίχου, 3d εγκαταστάσεις και video projections βασισμένα στην ιδέα της επανάληψης, των μαθηματικών συνεχειών και των μοτίβων που υπάρχουν στη φύση και έχουν αποτυπωθεί στην τέχνη, στην αρχιτεκτονική, στο design, στη μουσική και στον κινηματογράφο είναι το θέμα της έκθεσης που παρουσιάζει το the design shop, καλώντας μας να αναλογιστούμε όλες εκείνες τις επαναλήψεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά γύρω μας.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η ανατροπή της τέχνης είναι συστατικό της συνταγής της ανατροπής του κόσμου. Οι Design Insane παρουσιάζουν μια προσπάθεια από διαφορετικούς ανθρώπους να βρεθούνε μαζί κάνοντας πράξη την άποψη των σιτουασιονιστών ότι η τέχνη χρειάζεται εγχείριση. Συντελεστές: Design Insane, Cynic Design, pSit, til01, Cast-a-blast, Alex K.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Με τη βοήθεια μιας εγκατάστασης πολυμέσων που ανέπτυξε, η ομάδα Designpark σχεδιάζει ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της γραφιστικής, τη γραμματοσειρά. Πολλές γραμματοσειρές, σχεδιασμένες στον αέρα παρουσιάζονται στο κοινό το οποίο έχει παράλληλα την ευκαιρία να πειραματιστεί με τη σειρά του, σχεδιάζοντας γράμματα κατά τη διάρκεια της έκθεσης.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Στο μαύρο που ζούμε υπάρχει φως; Το δημιουργικό γραφείο g γίνεται μαύρο και καλεί τους επισκέπτες να γράψουν αυτό που ελπίζουν, αυτό που θέλουν, αυτό που πιστεύουν, αυτό που σκέφτονται. Οι ιδέες του κοινού θα σπάσουν το μαύρο και θα φωτίσουν τoυς περίεργους καιρούς.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Για να δημιουργεί και να σχεδιάζει κάποιος σωστά πρέπει να παρατηρεί και να επεξεργάζεται το περιβάλλον του. Βασική άσκηση είναι μέσω της διαδικασίας του ελεύθερου σχεδίου. Ο χώρος των mnp κατά την διάρκεια του φετινού Design Walk θα μετατραπεί σε ένα απρόβλεπτο εργαστήριο ελευθέρου σχεδίου με εναλασσόμενα θέματα, υλικά, καβαλέτα, μοντέλα και μουσική. Με την καθοδήγηση της έμπειρης εικαστικού Μαριγώς Κάσση οι επισκέπτες θα πειραματιστούν μέσω του ελευθέρου σχεδίου και της ζωγραφικής, με στόχο να αντιληφθούν βιωματικά την διαφορά της εμπειρίας του να βλέπεις, σε σχέση με το απλά να κοιτάς.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Παιχνίδια: τυχερά, πολιτικά, της ζωής, επιτραπέζια, ερωτικά, παιδικά, ομαδικά, του δρόμου, ατομικά, του μυαλού, ηλεκτρονικά, εκπαιδευτικά, μνήμης, διαδυκτιακά, ρόλων, της μοίρας, για μεγάλους. Οι π6 παραλληλίζουν αυτά που ονομάζουμε παιχνίδια και εκείνα που καλούμαστε να παίξουμε στην καθημερινότητα. 

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

7 δημιουργοί, ένα έργο. Η σύνθεση ενός video από διαφορετικούς ανθρώπους που κλήθηκαν να δώσουν ο καθένας τη δική του ερμηνεία στην τελευταία εικόνα του προηγούμενου, προκειμένου να αφήσουν το μυαλό να ανοίξει τους δικούς του δρόμους.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Το πολυτιμότερο αγαθό είναι η ψυχική ισορροπία. Με αυτή διαταραγμένη ή υπό καταπίεση το άτομο δεν μπορεί να λειτουργήσει. Οι Poor Designers παρουσιάζουν τα προϊόντα ανακούφισης ψυχικής καταπίεσης που έχουν σχεδιάσει για την εταιρία Noprob®.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πόλη, 50 κτίρια, 20 ταράτσες, 67 παράθυρα, 2053 κάτοικοι, 15 πάρτι, 2 συναυλίες, 7 μπάντες, 1 γκοτζίλα, 300 αστυφύλακες, 4 τεράστια ηχεία, μια παρέα εξωγήινων, 7 βασίλισσες του χορού, δεκάδες χορευτές, εκατοντάδες δίσκοι, χιλιάδες νότες, αμέτρητα καλώδια... Όλα φαίνονταν και ακούγονταν όμορφα και ωραία, αλλά κανείς δεν έβλεπε αυτό που είχε αρχίσει να απλώνεται πάνω από την πόλη σαν απειλητική καταιγίδα. Ώσπου μια μέρα 2052 κάτοικοι ξύπνησαν, σηκώθηκαν από τα ζεστά κρεβάτια τους, κοίταξαν έξω από τα 67 παράθυρά τους και το είδαν... Μήπως ήταν πολύ αργά;
Οι Sereal Designers ταξιδεύουν τη σκέψη τους στο μέλλον προειδοποιώντας μας για το παρόν και μας καλούν να πάρουμε μέρος στον προβληματισμό και πιθανόν στα προγνωστικά.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Ο βαρετός και ψυχρός χώρος εργασίας είναι σε όλους περιβάλλον μάλλον γνώριμο. Το OFF.ICE είναι η πρώτη εκστρατεία κατά αυτού του φαινομένου και όταν γίνεται από μια ομάδα που εξειδικεύεται στο σχεδιασμό επαγγελματικών χώρων, μπορεί να ξεκινήσει έναν παραγωγικό διάλογο για το ρόλο του design στο εργασιακό περιβάλλον. Τα στερεότυπα και η ανατροπή τους, οι ομολογίες, οι εκπλήξεις τα σημεία αναφοράς και οι ιδέες θα συναντηθούν στον 3ο όροφο της οδού Σαχτούρη.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Origami λέγεται αρχαία Ιαπωνική τέχνη διπλώματος που αντιμετωπίζει το χαρτί ως κύριο υλικό δημιουργίας. Η έκπληξη, μια από τις βασικές αρχές του Origami, ως τρόπος έκφρασης ενέπνευσε τους Typical Mutations για να φιλοξενήσουν τη συγκεκριμένη έκθεση. Παράλληλα σε μια απόπειρα συνδυασμού δύο εκ διαμέτρου αντίθετων τρόπων έκφρασης (του παραδοσιακού και του απόλυτα σύγχρονου), οι Typical Mutations μας καλούν να πάρουμε μέρος στη δημιουργία ενός ψηφιακού video που θα ανέβει στο διαδίκτυο αμέσως μετά το τέλος του Design Walk. Στο τέλος της επίσκεψής του, κανείς, θα έχει γίνει μέρος μιας παραδοσιακής και μιας σύγχρονης διαδικασίας κρατώντας και από τις δυο τα αποτελέσματά τους.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Είμαστε thin ή bold; Μία ιστορία συνύπαρξης, όχι αντιπαράθεσης. Είναι thin το να είσαι bold; Είναι bold το να είσαι thin; Το thin και το bold υπάρχουν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο; Τονίζονται περισσότερο μέσω της σύγκρισης; Τρέφονται μέσω της συνύπαρξης; Έχουμε όλοι διπολική φύση; Μία αναζήτηση της thin & bold πλευράς του εαυτού μας και του περιβάλλοντός μας.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Οι επιμελητές double decker καλούν συντάκτες σημαντικών graphic design περιοδικών από όλο τον κόσμο:
Eye (Αγγλία) IDpure (Ελβετία) Etapes International (Γαλλία) Novum (Γερμανία) Dazed and Confused/ Dazed Digital (Αγγλία) και +design (Ελλάδα). Οι συντάκτες δίνουν τη δική τους ερμηνεία στο δίπολο κενό–γεμάτο. Φτάνουν στην Αθήνα με κενό σε σχέση με τη γνώση τους για την περιοχή και το Design Walk. Επισκέπτονται τα studios, ρωτάνε, περπατούν, ακολουθούν διαδρομές, σταματούν σε χαρακτηριστικά σημεία και βιώνουν την περιοχή στην οποία γίνεται το Design Walk. Οι γνώσεις που αποκτούν συντελούν στην συμβολική μετατροπή του κενού σε γεμάτο. Κατά τη διάρκεια του Design Walk, τεύχη από τα περιοδικά θα είναι στη διάθεση των επισκεπτών. Ο χώρος θα μεταμορφωθεί έτσι ώστε να μπορούν οι δημοσιογράφοι να συνομιλήσουν με το κοινό αλλά και να εκφράσουν τις απόψεις τους και τις παρατηρήσεις γι’ αυτά που καταγράφουν με videos, συνεντεύξεις και ερωτηματολόγια.

Την Κυριακή 7/02 στις 11:00 θα γίνει ανοιχτή συζήτηση με τις παρατηρήσεις των συντακτών.
Eye: John Stephen Ridpath / Deputy Editor Eye Magazine, IDpure: Thierry Häusermann / Editor, Etapes: Veronique Pignero / Journalist for Etapes and AIGA online magazine, and Voice, Novum: Christine Moosmann / Editor, Dazed and Confused / Dazed Digital: Kirsty Allison / Journalist, + design: Dimitris Fakinos / Editor

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Δύο έννοιες αλληλένδετες και αλληλοεξαρτώμενες, συγκρούονται και συνδέονται μέσω εικόνας και ήχου. Παράλληλες προβολές video και εικόνας με live sound design πάνω στον ίδιο καμβά συμπληρώνουν, συγχέουν και γεννούν ιδέες. Κινούμενα γραφικά, κώδικας και τυπογραφία σε ένα δημιουργικό mash up, άλλες φορές στην υπερβολή του και άλλες αφαιρετικά, θα παλέψουν να δώσουν τροφή για θετική και αρνητική σκέψη μέσω ενός οπτικοακουστικού installation. Μερικά από τα γραφικά θα παραχθούν με τη χρήση μιας γεννήτριας που μεταδίδει νευρομαγνητικά σήματα στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η τάξη και η αναρχία συνυπάρχουν. Η παρουσία της τάξης δεν αποκλείει την παρουσία της αναρχίας και το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η απόλυτη ισορροπία. Το the design shop ερευνά και παρουσιάζει τις συναρπαστικές ισορροπίες που συναντά στη δουλειά Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, φιλοξενώντας έργα illustration, κατασκευές, φωτογραφία και videos στα οποία οι κανόνες και η οργάνωση συνυπάρχουν με την ανατροπή, την αμφισβήτηση και τον πειραματισμό.
Συμμετέχουν οι: bestbefore, Company, Graphic Nothing, Ευάγγελος Καϊμάκης, Meyoko, Εύα Τεμπονέρα, Marc Johns, Κωνσταντίνος Τριχάς, Nick Howard.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Πως ορίζουμε το όμορφο και το άσχημο; Ο Ουμπέρτο Έκο στην Ιστορία της Ομορφιάς υποστηρίζει πως αυτός που διψάει, πίνει νερό χωρίς να θαυμάσει την ομορφιά της πηγής. Εκφράζει την άποψη δηλαδή ότι η ομορφιά και η ασχήμια είναι και θέμα συνθηκών. Αναρωτιέται αν κάποιος που δεν τρώει γλυκά θα θαύμαζε ποτέ μια τούρτα στη βιτρίνα ενός ζαχαροπλαστείου. Το γραφείο G μελετάει μια σειρά ερωτήσεων: με ποια κριτήρια καθορίζουμε την οπτική επικοινωνία; Ορίζεται η ομορφιά και η ασχήμια από τις τάσεις της εποχής; Πόσο κατευθυνόμενο είναι κάτι τέτοιο; Γίνεται να προτιμήσουμε να δημιουργήσουμε κάτι άσχημο και να μας αρέσει; Μήπως τότε αυτό θα είναι αυτόματα όμορφο; Το κοινό καλείται να πάρει θέση απέναντι σε καθημερινά αντικείμενα. Όπως κάθε μέρα όλοι καλούμαστε να κατηγοριοποιήσουμε τα πάντα διαχωρίζοντάς τα σε όμορφα και άσχημα, έτσι και ο επισκέπτης του studio θα πρέπει να πάρει μια απόφαση για κάποιο αντικείμενο. Να καταθέσει την άποψη του και να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με την τοποθέτηση των άλλων.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

«Κάτι, μέχρι να γίνει τα πάντα είναι θόρυβος και από τη στιγμή που γίνεται τα πάντα, είναι σιωπή».
Antonio Porcia.

Η μετάδοση σημάτων γίνεται ολοένα και πυκνότερη, τόσο που η πληροφορία να κατατίνει στην εντροπία, στον θόρυβο, στην απόλυτη αβεβαιότητα. Η αλήθεια εμφανίζεται επειδή ένα συμβάν διακόπτει την επανάληψη. Είναι αυτό το κάτι που δεν μπορούμε να ονομάσουμε, αλλά στο οποίο αποφασίζουμε να παραμείνουμε πιστοί, να αναλάβουμε την διερεύνηση του. Είναι ένα μήνυμα που απαιτεί αποκωδικοποίηση για να φανερωθεί. Αν όμως το νόημα του ολοκληρωνόταν απόλυτα, και άρα μπορούσε να κανονομαστεί, η όλη διαδικασία της ερμηνείας και της δόμησης της αλήθειας, θα κατέρρεε σε σιωπή.

Μία εγκατάσταση με πολυμέσα.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Το Original Vs Copy ξεφεύγει από τα όρια της δημιουργίας και μπαίνει στη σφαίρα του δημιουργού. Οι οικογενειακές, κοινωνικές και γεωγραφικές επιρροές, οι ρόλοι στους οποίους καλούμαστε να μπούμε, τα όρια τα οποία δεν πρέπει να ξεπεράσουμε και τελικά ο βαθμός αυθεντικότητας της κάθε απόφασης μας σε συνάρτηση με την αντίληψη του παρατηρητή που μας εξετάζει. Οι επισκέπτες καλούνται να γνωρίσουν τον απέναντί τους και να αναγνωρίσουν τα αυθεντικά ή μη στοιχεία της συμπεριφοράς του, φέρνοντας τελικά και τον ίδιο τους τον εαυτό αντιμέτωπο με την αυθεντικότητα τους. Εργαλείο για αυτή την αναζήτηση, αποτελεί μια τρισδιάστατη οπτικοακουστική μαθηματική εξίσωση.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Οι Indyvisuals σε συνεργασία με τον σχεδιαστή Χάρη Τσέβη παρουσιάζουν ένα μωσαϊκό απόψεων σχετικά με την αναλογική και την ψηφιακή τεχνολογία. Χρησιμοποιώντας ό,τι μέσο έχουν στη διάθεσή τους, επιχειρούν να συνθέσουν τους διαφορετικούς τρόπους δουλειάς του καθενός, συνδυάζοντας την ευκολία της χρήσης των νέων μέσων, με τη χαρά της συλλογικής δημιουργίας που ενυπάρχει στη χρήση της αναλογικής τεχνολογίας. Το μωσαϊκό-τοίχος, συμπληρώνεται με κάποια επιμέρους έργα και προβολές, πάντα με στόχο τη δημιουργία ερωτημάτων σχετικά με το πως η τεχνολογία μάς επηρεάζει και ποιο τελικά είναι το νόημα της συλλογικής εργασίας που έχει σχεδόν χαθεί.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Λέξεις ή εικόνα; Πότε χρειαζόμαστε τις λέξεις και πότε την εικόνα; Τι συμβαίνει εκεί που οι λέξεις είναι απαραίτητες για να επικοινωνήσουμε, αλλά απουσιάζουν; Μπορεί άραγε να υπάρξει διάλογος, χωρίς λέξεις; Υπάρχει φωτογραφία χωρίς εικόνα; Μπορούν οι λέξεις να αναπαραστήσουν μια εικόνα; Περιγράφεται μια εικόνα αποκλειστικά με λέξεις; Τι θα συνέβαινε, αν μπερδεύαμε, αν αντιστρέφαμε τη χρήση τους; Πώς θα βιώναμε δηλαδή μια εικόνα, αν απουσίαζε η εικόνα και στη θέση της υπήρχαν λέξεις που την περιγράφουν; Οι Mums Design δοκιμάζουν μια εικαστική ανατροπή που αντιστρέφει τους ρόλους των λέξεων και της εικόνας.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η κυριολεξία ενός συμβόλου. To σύμβολο και το συμβολικό. Η χρήση ενός συγκεκριμένου συμβόλου. Στην προσέγγισή τους οι π6 μελετάνε ένα συγκεκριμένο σύμβολο-κλισέ. Ένα σχήμα γνωστό και οικείο που φέρνει συγκεκριμένους συνειρμούς. Τους ανατρέπουν, τους ερευνούν, τους επεξεργάζονται με όχημα τη γραφιστική. Μελετούν ακόμα την κυριολεκτική και τη συμβολική τους διάσταση, τα όρια μεταξύ αυτών, τη χρήση και τις ερμηνείες τους.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Οι Poor Designers ζητούν από τους επισκέπτες να μπουν στη θέση (και στα διλήμματα) των designers αναφορικά με το κάδρο της εικόνας. Εκμεταλλεύονται όλο το διαθέσιμο χώρο του studio τους και κατασκευάζουν ειδικά γυαλιά μέσα από τα οποία ο καθένας καλείται να πειραματιστεί ορίζοντας την εικόνα (portrait ή landscape). Κάνουν προβολή animation στο απέναντι κτίριο: Μια μορφή περιορισμού σε ένα πλαίσιο το οποίο σπρώχνει καθώς κινείται αλλάζοντάς το από portrait σε landscape. Χρησιμοποιούν ακόμα τυπογραφικές συνθέσεις (layouts) για να ορίσουν το κάδρο ως οριζόντιο/κάθετο. Εκφράζουν σκέψεις αναφορικά με Δυτική γραφή/κινέζικα ιδεογράμματα, glossed bibles, Τalmud κ.α.
Οι Poor Designers θέτουν το δεδομένο πως κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας ο designer διερωτάται WHICH SIDE UP? και υποστηρίζουν πως συχνά το ίδιο το έργο (project) απαντά/επιβάλλει το THIS SIDE UP.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

Η αντιληπτική ικανότητα του ατόμου καθορίζεται από την κουλτούρα, την παιδεία, το περιβάλλον και την ιστορική συνθήκη κατά την οποία η προσωπικότητά του διαμορφώνεται. Αυτή η διαδικασία καθορίζει εξίσου τη μοναδικότητα του ατόμου, καθώς και τον τρόπο κοινωνικοποίησής του. Το αντικείμενο της αντίληψης έχει πάντα τόσες πιθανές ερμηνείες, όσες και οι διαφορετικές συνθήκες που ορίζουν την οπτική γωνία. Οτιδήποτε υπάρχει στον ορατό κόσμο, όπως και στον κόσμο των ιδεών, επιδέχεται άπειρες διαφορετικές προσεγγίσεις. Βασιζόμενοι σε αυτές τις γενικές παραδοχές, οι sereal designers βουτούν στον κόσμο της εγγενούς αντίφασης και καταπιάνονται να αναδείξουν την αμφίσημη ιδιότητα των λέξεων “ενδιαφέρον” και “βαρετό”. Άλλωστε, οι δύο αυτές λέξεις, όντας μόνο μια λεκτική επεξεργασία των ιδεών που αντιπροσωπεύουν, δεν υποδηλώνουν μια αντίθεση ή μια διαφωνία, αλλά μια συμφωνία και ακόμα περισσότερο μια αλληλεξάρτηση.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe

theSwitch = ο διακόπτης.
switch /swit| ~ (sth) (over) (to sth) (cause sth to) shift or change, especially suddenly: background - foreground - background - foreground. Όταν στο προσκήνιο είναι το design ή ένα προϊόν, μια μάρκα, ένας χώρος, μια ταυτότητα, μια εμπειρία, ένα συναίσθημα, μια επιθυμία, τι μένει στο παρασκήνιο; Ένας διακόπτης με τον οποίο εναλλάσσεται το προσκήνιο που αντιλαμβανόμαστε, με το παρασκήνιο που πραγματικά υπάρχει περιμένει τον επισκέπτη να παίξει, να δει και να κρύψει. Με οπτικο-ακουστικά ερεθίσματα, οι the switch καλούν τον επισκέπτη να εμπεδώσει οικείες αντιπαραθέσεις της αγοράς και της ζωής.

Φωτογραφίες: Cathy Cunliffe